Tezhip; altın ile süsleme anlamına gelir. Arapça bir kelimedir. Ferman, berat, Kur’an ayetleri gibi değerli evrak ve levhaların yüksek manevî değerini ifade etmek amacıyla icra edilen bir sanattır.
Tezhip sanatının kökeni, Uygur Türklerine kadar dayanır.
Bay Sungur devrinde Türk ve İranlı ustaların eserleri Herat Ekolü’nü doğurmuştur. Bu ekol 17. yüzyıla kadar Osmanlı Dönemi’nde de devam etmiştir.
Kanuni Sultan Süleyman Devri (1520-1566) tezhip sanatının en parlak dönemlerindendir. Altının çokça kullanıldığı bu dönemin ana rengi laciverttir.
Günümüzde, Güzel Sanatlar Fakültelerinin Geleneksel Türk El Sanatları Bölümlerinde, özel atölye ile bazı vakıflarda tezyinî (süsleme) sanatları eğitimi devam etmektedir.
Kaynak: Küçükyıldız, N., (2022), T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü Açık Öğretim Daire Başkanlığı, Sanat Tarihi 2, s. 120-122
İlgili yazılar
