Osmanlılar’da çini kaplamalar sadece duvar ve mihraplarda görülür. İznik, Kütahya ve İstanbul Osmanlı çini merkezleridir.
15. yüzyıla kadar çini mozaik ve renkli sır tekniği görülürken, 16. yüzyılda mavi-beyaz çiniler, 17. yüzyılda İznik ve Kütahya çinileri, 18. yüzyılda ise İstanbul atölyelerinde üretilen çiniler kendine has renk ve desenleriyle mimari eserleri süslemiştir.
Osmanlı çinilerinde firuze, sarı, lacivert, beyaz, yeşil, kahverengi ve kırmızı en çok kullanılan renkler olmuştur.
Osmanlı çini teknikleri
Tek Renkli Sırlı Çiniler
17. yüzyılda İznik ve Kütahya’da bu teknikle çiniler üretilmiştir. Yapıların iç duvarlarında kullanılır. Firûze, yeşil, lacivert ve mor renkler hâkimdir. Bu tekniği İznik ve Bursa camileriyle, Topkapı Sarayı’nda görebiliriz.
Çini Mozaik Tekniği
İstanbul Çinili Köşk, Bursa Yeşil Camii ve Türbesi çinileri bu tekniğin en güzel örneklerindendir.Renkli Sır Tekniği
Bu teknik 15. yüzyıldan 16. yüzyılın ortalarına kadar uygulanmıştır. Bursa Yeşil Türbe, İstanbul Sultan Selim Camii ve Topkapı Sarayı’nda bu tekniğin örnekleri görülür.Mavi-Beyaz Çiniler
Osmanlı Sanatı’na özgü bir tekniktir. Altıgen çiniler şeffaf bir sır tabakasıyla kaplanmıştır. Beyaz zemin üzerine mavi, turkuaz ve lacivert renklerle yapılmış bitkisel ve geometrik motifler yer alır. Edirne Üç Şerefeli Camii, Edirne Muradiye Camii çinileri bu tekniğe örnektir.
