Güncel Yazılar

Sanat tarihinin diğer bilim dallarıyla ilişkisi Cumhuriyet Dönemi Ressamları Türk Resim Sanatı Türk Heykel Sanatı Tezhip Sanatı Geleneksel Türk Ebru Sanatı Türk Hat Sanatı Türk Minyatür Sanatı Türk halı sanatı Osmanlı Seramik (Keramik) Teknikleri
Yunan sanatı, Girit’teki Minos, Yunanistan’daki Miken ve Anadolu’daki İyon uygarlıklarının etkisiyle ortaya çıkmıştır. Batı Anadolu’da kurulan ve polis olarak da adlandırılan şehir devletlerinin yarattığı kültür MÖ 5. yüzyıla kadar Yunan sanatına öncülük etmiştir.

Mimarlık

Yunan sanatının en önemli yapı tipi tapınaklardır. Bu tapınaklarda dış görünüm ve süsleme çok önemlidir. İçerde sella (naos) adı verilen ve tanrının heykelinin yer aldığı bir oda bulunur. Yunan tapınakları 3 nizamda karşımıza çıkar. Bu nizamlar Dor, İon ve Korinth’dir. Nizam düzen anlamına gelir. Yunan tapınak nizamlarında en belirleyici unsur başlıktır. Dor nizamında başlık düz, ion nizamında volüt adı verilen helezon kıvrımlı, korinth nizamında ise yapraklıdır. Başlıklar sütunun üzerinde yer alır.

Dor Nizamı

En önemli örneği Yunanistan’da Atina Akropol’ünde (kentin en yüksek kesimi) yer alan Parthenon’dur. Anadolu’da ise bugün Çanakkale ili Ayvacık ilçesi sınırları içinde yer alan Assos Athena Tapınağı’dır. Bazı Yunan topraklarında sütun olarak insan heykeli kullanılmıştır. Bu heykellere karyedit adı verilir.

İon Nizamı

Anadolu’nun batısında ortaya çıkmıştır. Kıvrımlı başlığıyla dikkati çeker. Anadolu’da pek çok örneği vardır ancak en önemlileri arasında; Dünyanın 7 Harikası’ndan biri olarak kabul edilen İzmir’in Selçuk ilçesi sınırları içindeki Efes Artemis Tapınağı, Aydın ili Didim ilçesi sınırları içindeki Didim Apollon Tapınağı’dır. Yunanistan’da ise Athena Nike Tapınağı dikkat çekici bir eserdir.

Korinth Nizamı

Başlığı dışında İon nizamıyla aynı özellikleri gösterir. Başlığı kenger yapraklarından oluşur. Atina’daki Zeus (Olympos) Tapınağı ve Türkiye’de Mersin Uzuncaburç’taki Zeus Tapınağı önemli örnekler arasında sayılabilir.

Sivil Mimari

Eski Yunan’ da şehirlerin etrafı surlarla çevrilidir. Genellikle arka planda akropol adı verilen yüksek bir tepe ve tepede tapınak yer alır. Anadolu’daki en düzenli şehirler Ege Bölgesi’nde Miletos ve Priene’dir. Sivil mimariye ait diğer yapı tiplerini şöyle sıralayabiliriz:

Evler

Atrium adı verilen bir avlu etrafında yer alan odalardan oluşur. Saraylar bu ev planının daha büyük ve çok katlı olanıdır.

Tiyatro

Yunan mimarisinin en önemli yapı tiplerinden biridir. Küçük veya büyük bütün yerleşim yerlerinde mutlaka tiyatro bulunur. Ortada bir sahne binası etrafındaki yarım daire şeklinde oturma basamaklarından oluşur. İzmir Selçuk’ta bulunan Efes Antik Tiyatrosu önemli bir örnektir. Antik; İlk Çağ Yunan ve Roma dönemine verilen addır. Bazı kaynaklarda “antikite” olarak da geçer.

Agora

Eski Yunan’da şehirlerin merkezlerinde yer alan pazar yeri olarak da bilinen geniş alanlardır. Odeon: Konser binalarıdır. Tiyatrolara benzer.

Bleuoterion

Şehir meclisi binasıdır.

Gymnasium

Gençlerin hem spor yapıp hem de eğitim gördükleri yapılardır.

Stadium

Spor alanlarıdır. Bugünkü stadyumların da başlangıcını oluşturur. Çoğunlukla atletizm yarışları yapılır.

Heykel ve Kabartma

Eski Yunan’da heykeller başlangıçta kemik, kil, fildişi ve tunç gibi malzemelerden yapılmış; daha sonra mermerden yapılmaya başlanmıştır. İnsan vücudu gerçek anatomiye (vücut yapısı) uygun olarak yapılmıştır çünkü eski Yunan felsefesine göre “insan her şeyin ölçüsüdür.” Heykel sanatını 3 evrede ele almak gerekir:
  1. Arkaik Dönem (MÖ 650 – MÖ 490)
  2. Klasik Dönem (MÖ 490 – MÖ 330)
  3. Hellenistik Dönem (MÖ 330 – MÖ 30)
Arkaik Dönem heykellerinde frontal duruş görülür. Mısır heykellerinin etkisi olduğu söylenir. Bunlar çoğunlukla detaylı işlemeden uzak sade eserlerdir. Dönemin en önemli örneklerinden biri Atina Akropolis Müzesinde sergilenen Kore heykelidir. Kore; kadın heykeli,Kuros ise erkek heykelidir. Klasik Dönem heykelleri serbest duruşludur. Heykellerin vücudu ideal ölçülerdedir. Çoğunlukla atlet ve tanrı heykelleri yapmışlardır. Heykeller vücut anatomisine uygundur. Myron: Disk Atan Atlet Polycletos: Mızaklı Atlet Scopas: Tegea Tapınağı Alınlık Heykelleri Klasik Dönem heykellerinin çok önemli bir örneği de adaleti temsil eden Themis heykelidir. Hellenistik Dönem’de ise gerçekçi (realist) örnekleri görürüz. Portrecilik (baş heykeli) ön plandadır. Makedonyalı komutan Büyük İskender’in portresi en önemli örnek olarak kabul edilir ki; dönemin ünlü heykeltıraşı Lissippos’a aittir. Ayrıca İzmir’in Bergama ilçesindeki Zeus Sunağı heykelleri de bu döneme aittir. Sunak: Eski Yunan’da üzerinde kurban kesilen, tanrıya hediye konulan masa şeklindeki adak taşı.

Kabartma Sanatı

Yunan sanatında kabartmalar önemli bir yere sahiptir. Tapınakların alınlıklarında; lahitlerin dış yüzeylerinde kabartmaların en önemlileri bulunur. Bergama dönemin en önemli heykeltıraşlık merkezidir. İstanbul Arkeoloji Müzesi’nde sergilenen Ağlayan Kadınlar Lahdi ve İskender Lahdi dönemin en önemli kabartma örnekleridir. Lahit: İçine ölülerin konulduğu, sanduka şeklindeki mezarlar. Bergama Zeus Sunağı kabartmalarıyla beraber dönemin en dikkati çeken yapısıdır ancak bu eser parçalar hâlinde Almanya’ya taşınmış olup, Berlin Müzesi’nde sergilenmektedir. Kaynak: Küçükyıldız, N., (2022), T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü Açık Öğretim Daire Başkanlığı, Sanat Tarihi 1, s. 58-66

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir